يك نفر دفتر

يك نفر دفتر شعرم را دزديد !

                           و پشت بام حرفهايش قايم كرد؟

او ... تمامي ثانيه هاي وسعتش را

به پاي كوچكترين نقطه ي خودكارم ريخت!

                            او... از پشت دريچه ي ديوار

                                                تمام مراقبه هايم را ديد

                             و من خواستم همه آرزوهايم را بنويسم اما ...

                                        خودكارم به ته رسيد

                 ***********

دل  تو هميشه به دنبال كسي است كه نكاهش به ديگري  است

ثانيه ها ميگذرند تا به مرز دقايق نزديك شوند

انتظار هنوز هم  كشنده است

و من در اين مقطع از زمان هنوز به دنبال تو مي گردم

غافل از اينكه ...تو در قلبم هستي

و شميم عطر تو به شعرهايم عمري دوباره بخشيد

و براي لحظه اي التيام زخمهايم را در قلب انتظار حس كردم

                           ©©©©

گذر ثانيها....

مي خواستم تا غمهاي زندگيت را  تحمل كنم

اما ديدم تاب تحمل غمهايت را ندارم

ميخواستم بگويم : آغوش گرمت را به روي من باز كن

تا در اغوشت آرام بگيرم ...؟

اما دهانم را بستي

خواستم در اوج آسمان عشقت باشم

اما بالهايم را شكستي؟؟ 

    *   ©*©

طوفان‏زده بودم . به سراب تو رسيدم

يعني که به سرچشمه‏ي ناب تو رسيدم...

من دفتر صدبرگ خيالات تو بودم

کم‏کم به غلطهاي کتاب تو رسيدم:

چشم تو در آن فلسفه‏هاغوطه‏ورم کزد

اما به فلاطون شراب تو رسيدم:

يک عمر در اين آينه از شکل مسيحا

پرسيدم و ديدم به جواب تو رسيدم:

تو سهم سرآسيمه‏ترين مست خودت  باش

من هم که به يک نيمه‏ي خواب تو رسيدم:

پاداش مرا حالت شايسته‏تري نيست؟

چون هيچ‏ثوابان به عذاب تو رسيدم:

پرميوه‏ترين فصل پريشان‏شدني تو

تابيدي و با رنگ و لعاب تو رسيدم...

بوسيدمت و در بغل آرام گرفتم

خنديدي و گفتي به حساب تو رسيدم

سلام .  اين روزها فقط اين بيت رفيق من است:

طاقت فرسودگيم هيچ نيست

در پی ويران شدن آنيم

اگر رنج دل کندن اين همه است کاش رسم دل بستن برافتد

۱

زمين و آسمون رنگ ِ تنت شد

جوونيم دکمه‏ي ِ پيراهنت شد

چرا آهوي ِ چشماتُ ميبندي؟

چراگاه ِ نگاهم دامنت شد

۲

نگاهت ساز ِ تر آواز ِ تر بود

پر از معشوقه‏هاي ِ تازه‏تر بود

ولي با نسيه نم هم پس نمي‏داد

هميشه کار و بارت بي‏خطر بود

۳ 

صدايت مثل ِ آواز ِ قمر بود

وليکن وعده‏هايت بي‏ثمر بود

اگه چشمم به حرف ِ گريه‏هام بود

به دورت موج ِ اشکم تا کمر بود

۴ 

دلم رُ شطي از خون کردم اي عشق !

خودم رُ داغ و داغون کردم اي عشق !

سراپا شعله ور بودم نديدي

که چشماتُ چراغون کردم اي عشق !

۵ 

لباس ِ عافيت يعني تن ِ تو

بهشت و برگ و بارش دامن ِ تو

همه‏ش ميگي " به من چه؟ " آخ عريزم !

که امروز قاتلم شد من من ِ تو

۶ 

تو داري بار و بنديلت مي‏بندي

دل ِ عاشق به زنبيلت مي‏بندي

چنان پر مي‏کني بار سفر رُ

که انگار قافله‏ي ايلت مي‏بندي

۷

تو مي‏خواستي کبابم کرده باشي

چرا رفتي که آبم کرده باشي

پريزاد ِ قشنگم گـــُر مي‏گيرم

اگه آدم حسابم کرده باشي

۸ 

اگه چشمات همه‏ش دل‏دل نمي‏کرد

فقط چند ماهي آبُ گل نمي‏کرد

به تورت مي‏زدم دريا . فلک هم

شناسنامه‏ي منُ باطل نمي‏کرد

۹ 

زمين تا آسمون مست ِ تو مي‏شم

فقط بازيچه‏ي ِ دست ِ تو مي‏شم

اگه دريا بشي پا پيش بذاري

منم ماهي‏چه‏ي ِ دست ِ تو مي‏شم

۱۰ 

قرار اين شد که کاشانه‏م بسوزه

لب ِ دندانه‏دندانه‏م بسوزه

دارم ماشين مي‏رونم سوي ِ غربت

الهي شمع و پروانه‏م بسوزه

۱۱ 

نمي‏دونم که خوبي يا بدي يار !

ولي خوب شد عيادت اومدي يار!

مي‏خواستم زير ِ سايه‏ت جون بگيرم

تو هم سايه‏ي منُ با تير زدي يار!

 ۱۲

مث ِ يک تکه از ماه اومدي تو

شبي با عاشقت راه اومدي تو

بلندبالاي ِ شيرين ! غم نبيني

براي ِ هر چي کوتاه اومدي تو

 ۱۳

اميد از دين و آئينت گرفتم

دل از الحمد و آمينت گرفتم

از اول ويس از اين افسانه گم شد

من آخرجون ِ رامينت گرفتم

 ۱۴

اگه چشمات نصيبم غم نمي‏کرد

اشاره‏ت احترامم کم نمي‏کرد

اگه من سر به زانوت مونده بودم

فلک هم زانوهام ُ خم نمي‏کرد

 ۱۵

خيالت در بغل محکم گرفتم

ولي زور ِ فلک رُ  کم گرفتم

من اون روز صيد آهو رفته بودم

وليکن بچه‏ي ِ آدم گرفتم

 ۱۶

فداي ِ وعده‏هاي ِ بي‏دوومت

همون شب‏بوسه‏هاي ِ ناتمومت

شروع ِ قصه و پايانش اي دوست !

دو تا لبخند مصنوعي حرومت

 ۱۷

چرا فکر کردي از تو خسته مي‏شم ؟

دارم بيشتر بهت وابسته مي‏شم

مث ِ گـُـل پاپي ِ جون کندنم من

تو يک چاقو بساز من دسته مي‏شم

 ۱۸

حريف ِ راحتي بودم ؟ نبودم

دلم يک کاغذ خالي نبود ؟ بود

يه شعر خط‏خطي بودم ؟ نبودم

۱۹

مث ِ پتکي که با آهن مي‏جنگه

شبا...هنگ ِ غمت با من ميجنگه

تماشا مي‏کنم حتي مي‏خندم

که دشمن داره با دشمن مي‏جنگه

۲۰ 

نمي‏خواد سرو آزادم تو باشي

يا هر شب تا سحر يادم تو باشي

کبوتربچه‏ي ِ جلد ِ تو بودم

درست نيست اين که جلادم تو باشي

۲۱ 

خداخواهي سر راته دل ِ من

دو بار از نيم‏رخ شاه ِ دلت سوخت

گمونم شيشه‏ي ِ ماته دل ِمن

۲۲ 

الهي بالشت پُر باشه از قو

صداتم پر بشه از بوي ِ آهو

تو اين احوال ِ درويشي عزيزم!

رسوندم نامه‏مو با چند تا ياهو

۲۳ 

گرفتم با دلم تصميم ِ آخر

که بردارم سر از تعظيم ِ آخر

روي ِ موج ِ شباي ِ تار ِ زلفت

به دريا مي‏زنم بي‏سيم آخر

۲۴ 

از اين پيمونه‏ي ِ پُر مي‏خورم من

روي ِ رنگين‏کمون سُر مي‏خورم من

اگه عشقم بهت بَر خورده يک روز

ورق برگرده بات بُر مي‏خورم من

کشیده شد وسط کاغذ جهان خطی

و بعد از آن هر دو در میان خطی

تو آنطرف به جهان فکر می کنی که مدام

به ذات حلقوی اش می تند نهان خطی

و من به صورت تو... آفریده است خدا

نگاه سبز، لبان غنچه ، ابروان خطی

به این کرشمه و ناز آفتاب تازه ی من

گمان کنم دارید از فرشتگان خطی

به تو نیامده اخم از روی جبین بردار

در این معاشقه، ای ماه مهربان! خطی

خط من از تو جدا نیست گر چه جامعه را

دوباره  افتاده بر سر زبان خطی

مواظب توام این یادها نیندازند

به صورت ماهت روز ناگهان خطی

تماس من و تو از سیمها فراتر نیست

اگر بر آن نفرستند دیگران خطی

و گاه با قلمت می نویسی از ته شهر

به گوشه ی دل من ساده و روان خطی

که عاشق توام _ اما چه سود؟ میدانیم

دو عاشقیم دو سو، در میانمان خطی

در این ترانه مرا با تو همسفر کرده است

چه خوشگوار دروغی! چه ناتوان خطی

خط دوازدهم میکند سوار تو را

عجیب اینکه تو آری تو! در همان خطی

و این سروده به پایان خط رسید و هنوز

تو در همان خطی من در آخر خطم

دستم نمی رسد که تو را دست چین کنم،این شاخه هم که خر شده سر خم نمیکند

وقتی گل انار لبت قسمت من است ، پائیز از علاقه ی من کم نمی کند

یک سیب سرخ،سهم پدر بود و نصف کرد دادش به توکه نصف کنی با من و...چه بد!

حواٌ شدم که مال تو باشم ، ولی خدا من را شریک بچه ی آدم نمیکند

برفم که ذره ذره مرا ذوب میکنی. در آخرین سپیده دم قلٌه ی نگاه

هر کس که گر گرفته در آغوش گرم تو ، دیگر توجهی به جهنٌم نمی کند

از شعر دم نزن! تو که شاعر نمی شوی! خامم که عاشقت شده ام، نه؟! بگو بله!

از او که پای خوب و بدت ایستاده است جز دل چه خواستی که فراهم نمیکند؟

باشد، بتاز اسب خودت را ، ولی سکوت تنها جواب رج رج شلاقهای تو

بی زحمت چمن به تو آوردهام پناه ، اسبی که رام عشق تو شد رم نمیکند

 *     *     *

شکسته و خسته

دلی گرفته از باران

این بار تو بشکن ، ... ولی نه آهسته

بیا و فریاد بزن

بخوان ، بگو

این ترانه را عشق است

  *     *     *

جسارت من ...

سال ها خفته ، در گلو مانده

بیا نگارم ، ... دریغ نکن فریاد

بخوان ... ، بخوان ...  تا ته دنیا

سکوت استخوان شکنم را

تو بشکن ای فریاد