به آسمان نگاه میکنم چشمانم پر از اشک میشوند

 وجودم پر از اضطراب است می گویند: آسمان عاشق دریاست

یعنی تنها معشوقه آسمان است این دریای آبی،

آسمان هر روز دریا را می بیند هر روز به دریا سلام میدهد

 هر وقت دلش می گیرد اشکش را روی دل دریا می ریزد

 اما افسوس و هزاران افسوس که هیچ گاه نمی تواند به دریا برسد

 هیچ وصالی نیست و اگر قرار بود آسمان و دریا به هم برسند

 میلیاردها قلب می بایست قربانی در آغوش کشیدن این دو معشوق میشد

 یعنی دنیا زیر و رو میشد،پس چه رازی ست

 میان این عشق و نرسیدن

میان این عشق و وصال

آسمان

 هر گاه دلش می گیرد و دلتنگ می شود

 هر گاه دلش می شکند

 تا جار نزند و مشتی ستاره و سیاره روی زمین نپاشد

 تا طوفان به پا نکند آرام نمی گیرد

 این چه عشقی ست که معشوقه ات را هر روز ببینی

 اما نتوانی در آغوشش آرام گیری

  گفته اند که معشوقه واقعی دست نیافتنی ست 

 ا  و این  امید به وصال است که آدمی را هر روز سر پا نگه می دارد